Wandelen met een glimlach

Wandelen langs het Reitdiep met een glimlach

Het is vaak zo als je je ergens in verdiept duikt er overal wat op over het onderwerp en word je overspoelt met toevalligheden wat verband houdt met je onderwerp.

Alhoewel toevallig? Er is ook wel een bepaalde overtuiging dat je dit op de een of andere manier uitstraalt wellicht via je brein of kruinchakra wie zal het zeggen.

“Meditatie zou een vak op school moeten zijn”
Zo kwam het filmpje van neuroloog Steven Laureys voorbij “meditatie zou een vak op school moeten zijn”. Bij het zien van het filmpje waarbij de neuroloog uitlegt waarom meditatie zo belangrijk is voor ons brein, zit er nog een gast aan tafel die verteld wat voor een positieve uitwerking mediteren op hem had.

Bubbels in je hoofd
En dat verhaal kwam mij zeer bekend voor, bepaalde gebeurtenissen in je leven neem je mee. Soms je hele leven lang zonder dat je in de gaten hebt dat je het bij je draagt en zoveel impact op je heeft en je afvraagt waar dat toch vandaan komt. Zo had ik, voor ik intensief ging mediteren, altijd dat mijn ego/gedachten me vertelde dat ik het, werk, opleiding, niet zou kunnen doen. Altijd maar de gedachten dat kan jij niet, laat maar, begin er maar niet aan, lukt je toch niet enzovoort. Tot het moment dat ik in een meditatie mezelf  weer op de duikplank zag staan. Doordat ik een keer een lelijke smakkerd had gemaakt in het zwembad was ik heel voorzichtig geworden.

Duikplankellende
En ging het daardoor ook altijd ook mis op de duikplank, veren en met een mooie boog springen, in mijn hoofd ging het altijd goed in de praktijk lukte het nooit. Mijn benen blokkeerden en ging ik er altijd als een zandzak vanaf. Maar omdat ik het in mijn hoofd goed ging doen wilde ik ook dat de juf ging kijken, maar die was afgeleid en de meiden langs de kant maar roepen je kan het niet, laat maar, begin er maar niet aan, lukt je toch niet!

Pats! De enorme bubbel in mijn hoofd was er niet meer, vanaf dat moment heb ik er geen last meer van gehad.

De duikplank ervaring was in mijn hoofd gaan groeien zonder dat ik het door had, hoogstwaarschijnlijk ook nog wel wat bij gevoed door andere ervaringen en voor je het weet is het opeens een heel groot ding in je hoofd geworden. Mediteren is dus veel meer dan stil zitten en een moment voor jezelf nemen.

Loopmeditatie
Doordat ik me nog meer verdiep in mediteren en meditatie workshops geef, kwam ik het boekje tegen van Tich Nhat Hanh, waarin wandelmeditaties staan omschreven. De eerste wandelmeditatie pas ik nu al enkele weken toe, het is een hele gemakkelijke meditatie die je elke keer weer blij maakt en iedereen kan toepassen. Glimlachen! Glimlachen terwijl je loopt. Telkens als je gaat lopen ga je glimlachen en als je het even vergeet even weer bij stilstaan en glimlachen. Het werkt echt heel positief, ik word er echt heel vrolijk van! Probeer het maar! En als je iemand tegenkomt met een glimlach op het gezicht geef dan een knikje of een groet ter herkenning.

Hier vind je het filmpje van neuroloog Steven Laureys

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *