Voor Johan,

Schapen voor Johan

Vandaag zou je 59 jaar zijn geworden, maar het liep anders. Altijd als ik met Suus een rondje loop en de schapen blaten weet ik dat je nog dichtbij bent. En ik kan me vergissen, maar soms als ik wat loop te piekeren roept er altijd wel een schaap nog harder beeehhhh! En dan moet ik lachen en denk ik, het komt wel goed hè?

Omdat mijn afscheidsrede op mijn oude webpagina stond en ik de herinneringen aan jou ook hier wil bewaren  plaats ik hem nog een keer met een hele mooie foto natuurlijk, voor jou Johan. 

In zoveel mooie herinneringen blijf je bij ons.

Ieder mens zou van jou kunnen leren, hoe eenvoudig je leefde, hoe je plezier had in de kleinste dingen van het leven. Je gaf niets om bezittingen, je had samen met je vrienden zelfs de grootste lol toen je fiets was gestolen en je je schouders ophaalde omdat je niet wist wat je nu met het sleuteltje moest doen.

Je kon ook heerlijk plagen, Petra Brouwer koekjeskauwer dat vond je leuk! Maar je kon me ook echt verrassen die keer dat ik rond etenstijd langskwam om dingen te bespreken dat je speciaal  voor mij bami had meegenomen uit de supermarkt zodat ik niet met lege maag naar huis ging.

Je hield van muziek van James Last tot BZN, maar wist er ook altijd een zootje van te maken nu we je laatste muziekwens willen klaar leggen blijkt er geen een CD heel.

Grapjes maken deed je op je eigen manier, gewoon een schaap nadoen Beeehhh gepast of ongepast maakte niet uit iedereen lachen, gisteren liep een van je medebewoners langs je slaapkamer Beeehhh hoorden we roepen. We hebben tijdens je ziek zijn gemerkt hoe geliefd je was, allemaal kwamen ze nog even buurten kijken hoe het nou toch met je ging. Stoere mannen die vertelden dat ze eigenlijk moesten huilen maar toch niet deden, andere die wel goed op je zouden letten.

Ook de begeleiders van het huis kwamen ons vertellen dat ze voor jou een speciaal plekje in hun hart hadden.

Dat doet ons allemaal zo goed,

Donderdagavond heb ik samen met jou je laatste sigaretje gerookt, ach eigenlijk ging het al niet meer je was moe je was op.

Je lijfspreuk was “komt wel goed hè?”  En bovendien alles was goed wat voor voorstel er ook gedaan werd.

Ze zeiden dat je een verstandelijke beperking had, maar weet je die mensen zijn niet wijs als er iemand op een spiritueel hoger niveau zat was jij dat wel.

Dag lieve grote broer van me,

Beeeehhhh!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *